guān hū tiān wén yǐ chá shí biàn观乎天文以察时变

qīng chū yú lán ér shèng yú lán青出于蓝而胜于蓝

shì xiān qì shí ér hòu cái yì士先器识而后才艺

gǒu zuǐ lǐ tǔ bù chū xiàng yá狗嘴里吐不出象牙

tān tiān zhī gōng yǐ wéi jǐ lì贪天之功以为己力

sān fén wǔ diǎn bā suǒ jiǔ qiū三坟五典八索九丘

wēi guǎn zhòng ， wú qí zuǒ rèn微管仲，吾其左衽

yàn què ān zhī hóng hú zhī zhì燕雀安知鸿鹄之志

huà dì wéi yù，shì bù rù画地为狱，势不入

sī rén yě ér yǒu sī jí yě斯人也而有斯疾也

zhī qí yī，wèi zhī qí èr知其一，未知其二

gǒu kǒu lǐ tǔ bù chū xiàng yá狗口里吐不出象牙

guān yú hǎi zhě ， nán wéi shuǐ观于海者，难为水

zhū yáng rén tú hù zhī jiā ，猪羊人屠户之家，

sǐ zhū gé xià zǒu shēng zhòng dá死诸葛吓走生仲达

qiǎo fù nán wéi wú mǐ zhī chuī巧妇难为无米之炊

suì hán zhī sōng bǎi zhī hòu diāo)岁寒知松柏之后凋

xīng xīng zhī huǒ kě yǐ liáo yuán星星之火可以燎原

jūn zi shèng dé róng mào ruò yú君子盛德容貌若愚

qǔ zhī bù jìn yòng zhī bù jié取之不尽用之不竭

sǐ zhū gé néng zǒu shēng zhòng dá死诸葛能走生仲达

shě qí tián ér yún rén zhī tián舍其田而芸人之田

tāng mù jù ér jǐ shī xiāng diào汤沐具而虮虱相吊

duǒ dé hé shàng duǒ bù dé sì躲得和尚躲不得寺

yǐ shǎo shǎo xǔ shèng duō duō xǔ以少少许胜多多许

shī qí yì ， bù shī qí cí师其意，不师其辞

qiǎo zhě bù guò xí zhě zhī mén巧者不过习者之门

rén zhī huàn zài hào wéi rén shī人之患在好为人师

qīng chū yú lán ér qīng yú lán青出于蓝而青于蓝

ruò jǐ tuī ér nèi zhī gōu zhōng若己推而内之沟中

jūn jūn chén chén fù fù zǐ zi君君臣臣父父子子

dào bù tóng，bù xiāng wéi móu道不同，不相为谋

yī bǎ yào shi kāi yī bǎ suǒ一把钥匙开一把锁

gōng zì hòu ér bó zé yú rén躬自厚而薄责于人

duō yī shì bù rú shǎo yī shì多一事不如少一事

yòu wǔ yòu yǐ jí rén zhī yòu幼吾幼以及人之幼

zhāo wén dào，xī sǐ kě yǐ朝闻道，夕死可矣

yī wén qián nán dǎo yīng xióng hàn一文钱难倒英雄汉

dà jiàng huì rén bì yǐ guī jǔ大匠诲人必以规矩

qíng dòng yú zhōng ér xíng yú yán情动于中而形于言

chǒu xí fù zǒng de jiàn gōng pó丑媳妇总得见公婆

jìng dà yú gǔ zhě nán yǐ bù胫大于股者难以步

bù chuāi qí běn ér qí qí mò不揣其本而齐其末

shì kě rěn，shú bù kě rěn是可忍，孰不可忍

tiào dào huáng hé yě xǐ bù qīng跳到黄河也洗不清

liú jǐng shēng ér zi ruò tún quǎn刘景升儿子若豚犬

duō yī shì bù rú shěng yī shì多一事不如省一事

rén shēng yǒu yá ér zhī wú yá人生有涯而知无涯

zhēn rén miàn qián bù shuō jiǎ huà真人面前不说假话

jūn zi wù zhī dà zhě yuǎn zhě君子务知大者远者