yī piàn huā fēi jiǎn què chūn一片花飞减却春

shàn wèn zhě rú gōng jiān mù善问者如攻坚木

dōng jīng wàng zhòng liǎng bīng zhōu东京望重两并州

zhǐ zhe hé shàng mà zéi tū指着和尚骂贼秃

yǒu yī lì jì yǒu yī bì有一利即有一弊

dà ér huà zhī zhī wèi shèng大而化之之谓圣

qiáng zhōng zì yǒu qiáng zhōng shǒu强中自有强中手

kě yì wù bù kě yán chuán可意悟不可言传

shù yù jìng ér fēng bù níng树欲静而风不宁

ruǎn wēn xīn bō jī tóu ròu软温新剥鸡头肉

rén dào zhōng nián wàn shì xiū人到中年万事休

bù zāo zhě kě wú bù wèi不遭者可无不为

bēn chē zhī shàng wú zhòng ní奔车之上无仲尼

tiǎo dé lán lǐ biàn shì cài挑得篮里便是菜

dà féng jūn yǔ xiǎo féng jūn大冯君与小冯君

fù cháo zhī xià wú wán luǎn覆巢之下无完卵

fū qī wú gé yè zhī chóu夫妻无隔夜之仇

shí gè zhǐ tóu yǒu cháng duǎn十个指头有长短

sī kōng jiàn guàn hún xián shì司空见惯浑闲事

qú dài fū zhī fēi zhī nián蘧大夫知非之年

dān guì céng pān yù tù gōng丹桂曾攀玉兔宫

bù báo jīn rén ài gǔ rén不薄今人爱古人

èr shí sì fān huā xìn fēng二十四番花信风

shí fēn xīng xīng shǐ wǔ fēn十分惺惺使五分

tiě dǎ fáng liáng mó xiù zhēn铁打房梁磨绣针

chuán dào qiáo mén zì huì zhí船到桥门自会直

bù dé jǐ ér qiú qí cì不得己而求其次

guān qí yuán ér zhī qí liú观其源而知其流

bù fèi jiāng hé wàn gǔ liú不废江河万古流

gē jǐn táo huā shàn dǐ fēng歌尽桃花扇底风

chū tóu chuán ér xiān xiǔ làn出头椽儿先朽烂

qiān hū wàn huàn shǐ chū lái千呼万唤始出来

péng zé dòu mǐ pà zhé yāo彭泽斗米怕折腰

tóu fà hú zǐ yī bǎ zhuā头发胡子一把抓

zhēn jīn bù pà huǒ lái shāo真金不怕火来烧

qiān rì dǎ chái yī rì shāo千日打柴一日烧

ān líng shéi biàn xuē lì gōng安陵谁辨削砺功

cǐ huā kāi hòu gèng wú huā此花开后更无花

shào zhuàng jǐ shí nài lǎo hé少壮几时奈老何

chǐ qí yán ér guò qí xíng耻其言而过其行

lè fū tiān mìng fù xī yí乐夫天命复奚疑

cí zhī bù kě yǐ yǐ yě辞之不可以已也

bù kě gū míng xué bà wáng不可沽名学霸王

rén jiān huò fú nán yù liào人间祸福难预料

mǎi mài bù chéng rén yì zài买卖不成仁义在

yī fā ér bù kě shōu shí一发而不可收拾

zhēn rén miàn qián bù shuō jiǎ真人面前不说假

dōng jiā jiù shí xī jiā sù东家就食西家宿

suí shí zhī yì dà yǐ zāi随时之义大矣哉

jiǎo tù dé ér liè quǎn pēng狡兔得而猎犬烹