huán tuí yù shā kǒng zi桓魋欲杀孔子

bó rén yóu wǒ ér sǐ伯仁由我而死

rén rén dé ér zhū zhī人人得而诛之

jūn zǐ bù jiù jì wǎng君子不究既往

suī bǎi shì kě zhī yě虽百世可知也

jūn zi zhōu ér bù bǐ君子周而不比

ǎi zi lǐ bá jiāng jūn矮子里拔将军

wǎn kuáng lán yú jì dào挽狂澜于既倒

zhuāng yī fó xiàng yī fó装一佛像一佛

zài shí zhī gēn bì shāng再实之根必伤

bō yún wū jiàn qīng tiān拨云雾见青天

rén yǒu dàn xī huò fú人有旦夕祸福

lǎo hǔ tóu shàng sāo yǎng老虎头上搔痒

sè qǔ rén ér xíng wéi色取仁而行违

wáng yí fǔ shí shí lēi王夷甫识石勒

míng rén bù zuò àn shì明人不做暗事

rén rén dé ér tǎo zhī人人得而讨之

bù jí jí yú fù guì不汲汲于富贵

xià chóng bù kě yǔ bīng夏虫不可语冰

liáng qín zé mù ér qī良禽择木而栖

bù xìng duǎn mìng sǐ yǐ不幸短命死矣

fáng cháng xiàn diào dà yú放长线钓大鱼

hǎo shǒu bù dí shuāng quán好手不敌双拳

tóng mìng yùn gòng hū xī同命运共呼吸

shì wèi zhī jǐ zhě sǐ士为知己者死

pī yún wù jiàn qīng xiāo披云雾见青霄

nè yú yán mǐn yú xíng讷于言敏于行

sēng rú gè bù wèi lǐ僧儒各不为礼

guò tú mén ér dà jiáo过屠门而大嚼

nā mó ē mí tuó fó南无阿弥陀佛

sān bù bìng zuò liǎng bù三步并做两步

yǒu lǐ zǒu biàn tiān xià有理走遍天下

gǎn rén bú yào gǎn shàng赶人不要赶上

rú rù wú rén zhī jìng如入无人之境

sǐ gǒu fú bù shàng qiáng死狗扶不上墙

bù fēn qīng hóng zào bái不分青红皂白

cǎo shàng zhī fēng bì yǎn草上之风必偃

wēi jí cún wáng zhī shí危急存亡之时

rén shēng bú jiàn rì yuè人生不见日月

dú shū sān biàn bù wàng读书三遍不忘

guī jǔ bù néng fāng yuán规矩不能方圆

luò xiá gū wù qí fēi落霞孤鹜齐飞

jiāng shuǐ bù fàn hé shuǐ江水不犯河水

bù shí rén jiān xiū chǐ不识人间羞耻

gāo bù chéng dī bù jiù高不成低不就

yù nú bù fù dōng hūn玉奴不负东昏

zhǐ bàng mò rú zì xiū止谤莫如自修

qiú diē diē gào nǎi nǎi求爹爹告奶奶

sǐ wú zàng shēn zhī suǒ死无葬身之所

hǎo sǐ bù rú è huó好死不如恶活