qī qī yǐ wéi bù kě期期以为不可

yǒu suǒ shì ér bù kǒng有所恃而不恐

qiě tīng xià huí fēn jiě且听下回分解

yǔ huì gū yǔ chūn qiū与蟪蛄语春秋

jí léi bù xiá yǎn ěr疾雷不暇掩耳

shān tóu shuō dào qìng dǐ山头说到菁底

shū yè yú xiān jué yuán叔夜于仙绝缘

gǒu zhì bù shí qí yú狗彘不食其余

jiā wú dàn shí zhī chǔ家无担石之储

xiān xià mǐ xiān chī fàn先下米先吃饭

dú shū shù xíng bìng xià读书数行并下

dú shū bù qiú shèn jiě读书不求甚解

nán róng sān fù bái guī南容三复白圭

gǎn yuàn ér bù gǎn yán敢怨而不敢言

gōng dào yuán zài rén xīn公道原在人心

zì zuò niè bù kě huó自作孽不可活

dān shuǐ xiàng hé tóu mài担水向河头卖

fān shǒu yún fù shǒu yǔ翻手云覆手雨

yuán běn yàn rén zhī ròu原野厌人之肉

céng zi bù rù shèng mǔ曾子不入胜母

rén zhì chá zé wú tú人至察则无徒

cóng guī jǔ dìng fāng yuán从规矩定方圆

táng táng zhèng zhèng zhī qí堂堂正正之旗

bù gǎn wéi tiān xià xiān不敢为天下先

zhēn gù zú yǐ gàn shì贞固足以干事

zhēn yuán cháo shì wú duō贞元朝士无多

bù zhī qīng zhòng huǎn jí不知轻重缓急

rén wéi wàn wù zhī líng人为万物之灵

suī jiǔ sǐ yóu bù huǐ虽九死犹不悔

shàn rén néng shòu jìn yán善人能受尽言

zhì zhě lǜ yú wèi méng智者虑于未萌

yǐ yī kuì zhàng jiāng hé以一篑障江河

sù chē bái mǎ sòng zàng素车白马送葬

jiǔ ér bù wén qí xiāng久而不闻其香

pān yuān kǒu kuò rú dòu潘渊口阔如斗

qīn bù qīn gù xiāng rén亲不亲故乡人

yǐn jū yǐ qiú qí zhì隐居以求其志

huò mò dà yú qīng dí祸莫大于轻敌

hé shuǐ bù fàn jǐng shuǐ河水不犯井水

zuò shōu yú rén zhī lì坐收渔人之利

yún duān lǐ kàn sī shā云端里看厮杀

wèi qíng liáo shèng yú wú慰情聊胜于无

bīng tàn bù kě tóng qì冰炭不可同器

jūn zǐ bù niàn jiù è君子不念旧恶

yī kuài shí tóu luò dì一块石头落地

péng xuān bù rù hòu táng彭宣不入后堂

zhù qián kūn yú yī hú贮乾坤于一壶

xuān miǎn bù rú bēi jiǔ轩冕不如杯酒

bēi bēi wú shén gāo diào卑卑无甚高调

bǎi sī bù dé qí jiě百思不得其解